Umowa koalicyjna nowego rządu Niemiec i jej zapisy dotyczące niektórych spraw międzynarodowych

Po długich rządowych negocjacjach powyborczych, udało się dziś przedstawić nowy czarno (CDU-CSU)-żółty (FDP) układ koalicyjny przyszłego rządu Niemiec. Credo dokumentu to wzrost gospodarczy, edukacja oraz współpraca.

Ministrem spraw zagranicznych zostanie Guido Westerwelle (FDP).

W sferze polityki zagranicznej nowy rząd skoncentruje się na wzmocnieniu partnerstwa w ramach  współpracy transatlantyckiej oraz europejskiego zjednoczenia. Silne NATO i efektywna Europa uzupełniają się nawzajem. 

Strony umowy chcą dopasować instrumenty globalnego sterowania, takie jak UNO, IMF, G7, G8 do aktualnej sytuacji gospodarczej na świecie. Dodatkowo podkreśla się wagę stworzenia nowych instrumentów na miarę G20, które pozwolą zaangażować się wschodzącym gospodarkom do przeciwdziałania kryzysowi oraz objęcia części odpowiedzialności na arenie międzynarodowej.

Jako państwo eksportowe Niemcy będą dążyć do zniesienia wszelkich form protekcjonizmu, starając się szybko zakończyć rozmowy w ramach negocjacyjnej Rundy Doha.

Międzynarodowy terroryzm, przestępczość zorganizowana, piractwo, zmiany klimatyczne, walka z ubóstwem, zabezpieczenie żywności i dostępu do surowców naturalnych, jak również epidemie i choroby stanowią ryzyko, któremu można przeciwdziałać jedynie w ramach skoordynowanej współpracy międzynarodowej.  

W ramach Rady Bezpieczeństwa UNO Niemcy starają się uzyskać status członka stałego. Będą również wspierać całkowitą reformę organizacji. Siedzibą współpracy z UNO nadal pozostaje była stolica - Bonn. Przewiduje się zwiększenie ilości pracowników w strukturach unijnych oraz organizacjach międzynarodowych, członkami których są Niemcy.

Dużą wagę przywiązuje się do urzeczywistnienia Traktatu z Lizbony. Szczególnie ważne jest dla nowego rządu stworzenie stanowiska Wysokiego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa.

Państwa sąsiedzkie Niemiec – Francja i Polska uzyskały potwierdzenie kontynuacji przyjacielskich stosunków. Dla Francji oznacza to współpracę w dziedzinach edukacji, ochrony klimatu, kosmosu, jak również bezpieczeństwa i obrony.

Bliskie, przyjacielskie stosunki z Polską zostaną pogłębione, a spotkania w ramach Trójkąta Weimarskiego mają dodatkowo zapewnić pełne wykorzystanie potencjału współpracy. Niemcy będą poszukiwać razem z Polską wspólnych impulsów jednoczących Europę.

Poparcie dla rozszerzenia EU, pogłębienie stosunków z Turcją i jej przybliżenie do struktur unijnych – jednak bez jakichkolwiek obietnic, rozbudowa  Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, to kolejne punkty układu.

NATO pozostaje główną kotwicą wspólnego bezpieczeństwa. Niemcy opowiedzą się również za wzmożoną współpracą między UE i NATO.

Większa współpraca z Rosją odbywać się będzie w ramach Rady NATO-Rosja, OBWE oraz Rady Europy.

Rząd podkreśla wsparcie dla propozycji Baracka Obamy w sprawie inicjatyw rozbrojeniowych oraz ich ostatecznego celu polegającego na całkowitej eliminacji broni jądrowej na świecie.

Wiele uwagi poświęcono również misji w Afganistanie, rozumianej w Niemczech jako  służącej  interesom narodowym, w tym bezpieczeństwu obywateli niemieckich. Rząd afgański będzie systematycznie otrzymywać kolejne zadania, co ma przybliżyć go do przejęcia pełnej odpowiedzialności. Możliwie jak najszybsze wycofanie sił niemieckich z Afganistanu zagwarantuje wdrożenie koncepcji „Vernetzte Sicherheit” - tzw. powiązanego bezpieczeństwa. Koncepcja zakłada, iż brak bezpieczeństwa uniemożliwia  rozwój i odbudowę, bez rozwoju i odbudowy natomiast nie ma mowy o bezpieczeństwie. Nie sformułowano bardziej szczegółowych deklaracji na temat formy wdrożenia tej koncepcji, będzie ona jednak realizowana poprzez politykę rozwojową. Dużą wagę przypisano również kooperacji na linii Afganistan-Pakistan.

Bundeswehra – niemieckie wojsko – stanowić będzie główny instrument niemieckiej polityki pokoju.

Teraz rząd Niemiec ma 4 lata na spełnienie wszystkich zawartych w umowie obietnic.

Oprac. Katarzyna Kubiak

Zdjęcie: http://www.tagesschau.de/inland/koalition190.html
Od lewej: Guido Westerwelle – przyszły Minister Spraw Zagranicznych, Kanclerz Angela Merkel oraz Szef CSU Horst Seehofer.