Między Kongresem a Białym Domem. Wpływ wyborów midtermowych w USA w 2026 roku na relacje transatlantyckie

Autorka: Oliwia Stworzyjan

Recenzent: Szymon Mikina

Wybory środka kadencji, czyli tzw. midterms election, które odbędą się 3 listopada br., są jednym z najważniejszych elementów systemu politycznego Stanów Zjednoczonych. Choć ich głównym celem jest obsadzenie części mandatów w Kongresie – wybieranych jest wszystkich 435 członków Izby Reprezentantów oraz około jednej trzeciej senatorów, ich znaczenie wykracza daleko poza kwestie polityki wewnętrznej USA. Kongres ma bowiem wpływ na wiele kwestii o kluczowym znaczeniu zarówno dla polityki zagranicznej, jak i wewnętrznej USA. Należą do nich m.in. kwestie budżetowe czy bezpieczeństwo narodowe. Brak konsensusu w tych sprawach może ograniczać możliwości administracji prezydenckiej w prowadzeniu polityki w wymienionych obszarach. Z punktu widzenia Europy, wynik wyborów może mieć istotne znaczenie dla polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych, a w szczególności dla przyszłości sojuszu transatlantyckiego oraz bezpieczeństwa Starego Kontynentu. Nie oznacza to jednak, że czynniki związane z polityką wewnętrzną USA pozostają bez znaczenia dla wyniku wyborów. To właśnie wysokie ceny, koszty życia oraz ogólna sytuacja gospodarcza, przekładające się na poziom życia Amerykanów, mogą w istotnym stopniu wpływać na ich decyzje przy urnach wyborczych. Z tego powodu tegoroczne wybory midtermowe są wydarzeniem, na którego wynik oddziałuje wiele czynników, a ich rezultat może znacząco zmienić nie tylko dynamikę relacji między Kongresem a Białym Domem, lecz także kształt szeroko rozumianych relacji transatlantyckich.

Czym są midterms election?

Wybory połówkowe, jak sama nazwa wskazuje, odbywają się w połowie kadencji prezydenckiej. Z tego powodu często są odbierane jako referendum nad dotychczasową częścią kadencji urzędującego prezydenta, choć formalnie nie spełniają takiej funkcji. Historycznie, partia urzędującego prezydenta często traciła miejsca w Kongresie – po II wojnie światowej nie stało się tak tylko w 1998 i 2002 roku – ale nie jest to reguła przesądzająca o wyniku głosowania. Znaczenie wyborów midtermowych wynika przede wszystkim z możliwości zmiany układu sił w Kongresie, a tym samym możliwości wpływania na relacje pomiędzy władzą ustawodawczą, a wykonawczą.

Z badania Pew Research Center, przeprowadzonego w 2014 roku, wynika, że jedną z przyczyn opisanego wyżej zjawiska, określanego mianem „kary za połowę kadencji", jest niższa frekwencja w opisywanych wyborach w porównaniu z prezydenckimi. W efekcie szczególnego znaczenia nabiera mobilizacja poszczególnych grup elektoratu, a różnice we frekwencji między nimi mogą mieć istotny wpływ na wynik pojedynczych wyścigów. Według tego samego badania to właśnie wyborcy partii urzędującego prezydenta są z reguły mniej zmotywowani do udziału w wyborach połówkowych i mają większą tendencję do pozostania w domu. Nie oznacza to jednak, że jest to reguła.

W 2026 roku sytuacja jest szczególnie interesująca. Republikanie dysponują obecnie 53 mandatami w Senacie, podczas gdy Demokraci mają 45 senatorów, a dwóch senatorów niezależnych tworzy z nimi wspólny caucus, co w praktyce daje układ 53–47. Aby odebrać Republikanom kontrolę nad izbą, Demokraci muszą uzyskać większość wystarczającą do zmiany obecnego układu sił, jednocześnie utrzymując miejsca, które już posiadają.

Z kolei w Izbie Reprezentantów przewaga Republikanów jest minimalna: posiadają oni obecnie 218 mandatów przy 214 mandatach Demokratów, jednym przedstawicielu niezależnym i dwóch wakatach. Przy obsadzeniu wszystkich 435 miejsc do uzyskania większości potrzeba 218 mandatów. Oznacza to, że nawet niewielka zmiana układu sił może doprowadzić do przejęcia kontroli nad Izbą.

Sytuacja polityczna i gospodarcza

Prowadzona obecnie kampania odbywa się w warunkach silnych napięć gospodarczych i politycznych. Jednym z najważniejszych tematów dla amerykańskich wyborców pozostają koszty życia i sytuacja ekonomiczna gospodarstw domowych. W badaniu Pew Research Center, przeprowadzonym w lipcu 2026 roku, 29% zarejestrowanych wyborców wskazało kwestie gospodarcze jako temat, o którym najbardziej chcieliby słyszeć od kandydatów do Kongresu, a 15% wymieniło bezpośrednio koszty życia i przystępność cenową. Pomimo, że kwestie te stanowiły znaczą część retoryki Trumpa podczas kampanii prezydenckiej w 2024 roku, dzisiaj nie przynoszą popularności przywódcy ruchu MAGA. Według najnowszego sondażu Reuters/Ipsos z września 2026 roku tylko 17% Amerykanów pozytywnie ocenia sposób, w jaki prezydent radzi sobie z kosztami życia, a jego ogólna aprobata spadła do 32%, czyli najniższego poziomu od początku jego kariery politycznej. Niezadowolenie dotyczy również części republikańskiego elektoratu. W badaniu 73% wyborców Partii Republikańskiej pozytywnie oceniało ogólną działalność Trumpa, jednak w kwestii kosztów życia jego działania aprobowało tylko 44%, podczas gdy 51% je dezaprobowało. Biorąc pod uwagę te notowania, można stwierdzić, że niezadowolenie z sytuacji gospodarczej może stanowić istotny problem dla Republikanów przed tegorocznymi wyborami.

Również polityka zagraniczna stała się dla administracji problemem politycznym. Trwający od lutego 2026 roku konflikt z Iranem doprowadził do wzrostu cen paliw i stał się jednym z czynników wpływających na ocenę prezydenta. Zakłócenia w transporcie surowców, w tym sytuacja wokół cieśniny Ormuz, przekładają się na wysokie koszty energii, co bezpośrednio wpływa na sytuację amerykańskich gospodarstw domowych.

Co wybory mogą zmienić w Kongresie?

Najważniejszą konsekwencją wyborów midtermowych może być zmiana układu sił w jednej lub obu izbach Kongresu. Ma to znaczenie przede wszystkim dlatego, że władza ustawodawcza posiada szereg instrumentów umożliwiających kontrolowanie działań administracji. Jednym z nich jest proces budżetowy umożliwiający kontrolę nad ustawami dotyczącymi wydatków federalnych. Przejęcie przez Demokratów Izby Reprezentantów pozwoliłoby im na ograniczanie lub opóźnianie finansowania niektórych działań administracji. Nie oznaczałoby to jednak możliwości całkowitego zablokowania polityki prezydenta, ponieważ przy braku większości w Senacie i bez poparcia Białego Domu wiele decyzji wymagałoby dalszego procesu legislacyjnego.

Znaczenie tych kompetencji było widoczne również w 2026 roku. Izba Reprezentantów kilkukrotnie podejmowała działania związane z ograniczeniem lub zakończeniem amerykańskiego zaangażowania militarnego w Iranie. W lipcu przyjęto rezolucję War Powers Resolution, jednak nie stała się ona obowiązującym prawem. We wrześniu analogiczna inicjatywa została odrzucona w Senacie stosunkiem głosów 49 do 50. Pokazuje to, że działania Kongresu w zakresie ograniczania kompetencji prezydenta w sprawach wojskowych wymagają uzyskania poparcia w obu izbach.

Podobny mechanizm pojawił się w odniesieniu do Ukrainy. 4 czerwca 2026 roku Izba Reprezentantów przyjęła projekt Ukraine Support Act (H.R. 2913) stosunkiem głosów 226 do 195. Samo głosowanie nie oznaczało jednak przyjęcia ustawy ani wejścia jej przepisów w życie. Projekt wymagał dalszego procedowania, co pokazuje, że choć w Kongresie pojawiają się ponadpartyjne inicjatywy dotyczące wsparcia Ukrainy, ich przeforsowanie wymaga przejścia przez skomplikowaną ścieżkę legislacyjną.

Istotnym elementem kontroli Kongresu nad administracją są również prowadzone przez komisje dochodzenia, które mogą służyć pozyskiwaniu informacji i dokumentów oraz badaniu działań przedstawicieli władzy wykonawczej. Zakres i intensywność takiego nadzoru mogą zmieniać się wraz ze zmianą większości w Kongresie. Większość przeciwna prezydentowi może wówczas w większym stopniu wykorzystywać komisje do badania działań administracji oraz sposobu realizowania przez nią obowiązującego prawa.

Jeszcze idącym dalej instrumentem pozostaje procedura impeachmentu. Izba Reprezentantów może rozpocząć tę procedurę zwykłą większością głosów, natomiast do skazania i usunięcia prezydenta przez Senat potrzebna jest większość dwóch trzecich obecnych senatorów. Oznacza to, że nawet w przypadku uzyskania przez Demokratów kontroli nad obiema izbami Kongresu sama większość partyjna nie wystarczyłaby do usunięcia prezydenta z urzędu.

W konsekwencji przejęcie Izby dawałoby opozycji przede wszystkim możliwość zwiększenia presji na administrację, prowadzenia intensywniejszego nadzoru nad jej działaniami oraz opóźniania lub modyfikowania części jej inicjatyw, podczas gdy możliwości realizowania własnego programu ustawodawczego pozostawałyby ograniczone.

Jak wpłynie to na relacje transatlantyckie?

Z punktu widzenia Europy najważniejsze pozostaje pytanie, jak ewentualna zmiana większości w jednej lub obu izbach Kongresu wpłynie na stabilność partnerstwa transatlantyckiego. Naciski obecnego prezydenta na zwiększenie wydatków obronnych przez europejskich sojuszników oraz kwestionowanie przez niego dotychczasowego sposobu podziału kosztów w NATO wpłynęły na postrzeganie Stanów Zjednoczonych po drugiej stronie Atlantyku. Podczas szczytu NATO w Hadze w 2025 roku państwa Sojuszu przyjęły zobowiązanie do zwiększenia wydatków na obronność i bezpieczeństwo do 5% PKB rocznie do 2035 roku. Cel ten obejmuje przeznaczenie co najmniej 3,5% PKB na podstawowe potrzeby obronne oraz do 1,5% na wydatki związane z bezpieczeństwem i odpornością. Dla europejskich sojuszników oznacza to konieczność długoterminowego zwiększania nakładów na te cele.

Dotychczas Sojusz Północnoatlantycki stanowił jeden z najważniejszych instrumentów amerykańskiego zaangażowania w bezpieczeństwo Europy, a zarazem podstawowy mechanizm zbiorowej obrony państw europejskich i Ameryki Północnej. Obecna sytuacja pokazuje jednak, że amerykańskie gwarancje bezpieczeństwa nie powinny być traktowane jako dane raz na zawsze. Oznacza to, że państwa Starego Kontynentu stoją obecnie przed wyzwaniem rozbudowania własnych zdolności obronnych. Problemem pozostaje jednak ograniczony czas na podjęcie skutecznych działań w tym kierunku. Zagrożenie ze strony Rosji, napięcia związane z polityką handlową Donalda Trumpa oraz nowe formy zagrożeń, takie jak wojna hybrydowa i informacyjna, zwiększają potrzebę wzmocnienia możliwości samodzielnego reagowania na kryzysy bezpieczeństwa. Dodatkowym wyzwaniem jest sytuacja geopolityczna w innych regionach świata, przenosząca uwagę USA na Amerykę Łacińską czy Indo-Pacyfik. W tych warunkach Europa musi znaleźć skuteczny sposób, aby zwiększyć swoją niezależność przy jednoczesnym utrzymaniu strategicznego partnerstwa i wsparcia ze strony USA w obszarach, w których jest to możliwe.

Jednocześnie w Stanach Zjednoczonych widoczna jest zmiana opinii części społeczeństwa na temat NATO. Badania Pew Research Center z 2026 roku wskazały, że 59 procent Amerykanów uważa członkostwo w NATO za korzystne dla Stanów Zjednoczonych, podczas gdy wśród Republikanów i osób skłaniających się ku Partii Republikańskiej odsetek ten wynosił 38 procent. Pokazuje to, że przyszłość amerykańskiego zaangażowania w Sojusz jest również związana z krajową debatą polityczną.

Jednocześnie możliwość jednostronnego wycofania Stanów Zjednoczonych z NATO jest ograniczona prawnie. Obowiązujące przepisy federalne wymagają w tym zakresie zgody dwóch trzecich obecnych senatorów albo odpowiedniej ustawy Kongresu. Oznacza to, że nawet prezydent posiadający szerokie kompetencje w polityce zagranicznej nie ma pełnej swobody w formalnym zakończeniu amerykańskiego udziału w Sojuszu Północnoatlantyckim.

Polityka wobec Ukrainy

Kolejnym istotnym obszarem jest wsparcie Ukrainy. Według analiz Congressional Research Service, po 2024 roku Waszyngton kontynuował dotychczasowe wsparcie dla Ukrainy, jednak jego skala i sposób udzielania różniły się od tego z czasów prezydentury Joe Bidena. Zakres nowych limitów i środków przeznaczanych na ten cel był znacznie mniejszy, choć nadal wykorzystywano zatwierdzone wcześniej instrumenty. Według raportu, od kwietnia 2024 roku Kongres nie zapewnił nowych, znaczących działań związanych z wojną w tym kraju. Jednocześnie zatwierdzono po 400 mln dolarów rocznie na pomoc w zakresie bezpieczeństwa w ramach Ukraine Security Assistance Initiative w latach budżetowych 2026 i 2027 oraz dodatkowe 400 mln dolarów w 2026 roku na wzmocnienie europejskich zdolności obronnych, które przeznaczono na wsparcie Ukrainy. Nie przewidziano jednak odrębnych środków przyznanych bezpośrednio na ten cel w ustawie budżetowej Departamentu Obrony na 2026 rok, jak miało to miejsce przed 2024 rokiem. Oznacza to, że choć wsparcie dla Kijowa nie zostało kompletnie porzucone przez obecną administrację, jego skala jest znacznie mniejsza niż we wcześniejszych fazach wojny.

Zmiany te wskazują na bardziej warunkowy sposób organizowania amerykańskiego wsparcia dla Ukrainy w porównaniu z ubiegłymi latami. Jednocześnie większa część odpowiedzialności w tym zakresie jest przejmowana przez kraje europejskie. W 2025 roku uruchomiono w ramach NATO Prioritized Ukraine Requirements List, za pośrednictwem którego państwa sojusznicze finansują zakup amerykańskiego sprzętu wojskowego i amunicji przeznaczonych dla Ukrainy. Mechanizm ten pozwala na dalsze wykorzystywanie amerykańskich zapasów i możliwości produkcyjnych przy jednoczesnym ograniczeniu bezpośredniego obciążenia budżetu Stanów Zjednoczonych kosztami tej pomocy.

Według analizy M. Chebotarova, poświęconej wpływowi wyniku midterms election na kontynuację wsparcia dla Ukrainy, największe szanse na przyjęcie w Kongresie mają inicjatywy, które można uzasadnić amerykańskim interesem. Autor publikacji trafnie wskazuje, że nawet potencjalna zgoda co do kwestii związanych ze wsparciem Ukrainy nie jest równoznaczna z gotowością kongresmanów do zagłosowania nad określonym projektem. W rezultacie kwestia ta pozostaje zagadnieniem o wiele bardziej złożonym niż głosowanie nad kolejnymi pakietami pomocowymi i wymaga skoordynowania wielu elementów: polityki zagranicznej, budżetu, możliwości przemysłu obronnego oraz skomplikowanych procedur parlamentarnych. W efekcie o losach wsparcia decyduje nie tylko poparcie polityczne w Kongresie, lecz przede wszystkim zdolność projektu do przejścia przez całą ścieżkę legislacyjną i jego faktyczne wdrożenie przez administrację.

Presja gospodarcza i polityka handlowa

Kolejnym obszarem wpływającym na relacje transatlantyckie jest polityka handlowa Stanów Zjednoczonych. Cła i inne działania podejmowane przez Donalda Trumpa zwiększają napięcia między Waszyngtonem, a Unią Europejską. Nie jest jednak to jedyny obszar zależności. Agathe Demarais w tekście Wielka, piękna europejska strategia wobec Trumponomiki, opublikowanym przez European Council on Foreign Relations, wskazuje na zależność Europy od Stanów Zjednoczonych w obszarach finansów, handlu i inwestycji. Z kolei w raporcie Mitigate, Deter, Escalate: Europe’s Options Against US Economic Coercion autorstwa Agathe Demarais, Tobiasa Gehrkego i José Ignacio Torreblancy, zwrócono również uwagę na zależność Europy od amerykańskich dostaw energii oraz firm technologicznych. Oba źródła wskazują, że takie zależności mogą stanowić potencjalne narzędzie wywierania presji gospodarczej przez USA na europejskich partnerów.

W związku z tym, w europejskiej debacie pojawia się postulat wypracowania własnych instrumentów reagowania na presję gospodarczą. Nie chodzi przy tym o działania odwetowe, które mogłyby okazać się szkodliwe dla przedsiębiorców, lecz ograniczanie własnej zależności od jednego partnera. Kluczowa w tym kontekście będzie dywersyfikacja handlu, źródeł energii, technologii oraz przepływów finansowych. Według ECFR, dla Europy największym problemem nie jest brak potencjalnych narzędzi do uniezależnienia się od USA w tych dziedzinach, lecz brak gotowości do ich wykorzystania.

Z tego powodu kluczowe dla Europy będzie wypracowanie mechanizmów działania na wypadek zacieśnienia amerykańskiej presji we wspomnianych wyżej dziedzinach. Jako, że w wypowiedziach medialnych Donalda Trumpa pojawiały się już zapowiedzi prób użycia ceł jako narzędzia wpływu w polityce zagranicznej (styczeń 2026 i groźby nałożenia ceł na 8 państw europejskich jeśli nie poprą jego działań dotyczących Grenlandii), należy przygotować się na możliwość powtórki takiego scenariusza w przyszłości.

Bezpośredni wpływ wyniku listopadowych wyborów na politykę taryfową administracji może pozostać ograniczony. O ile kwestie handlowe wchodzą w skład kompetencji Kongresu, znaczna ich cześć została oddelegowana władzy wykonawczej na podstawie obowiązujących ustaw. Oznacza to, że nawet zmiana większości parlamentarnej nie musi doprowadzić do zakończenia stosowania przez administrację obecnych instrumentów celnych.

Europejska odpowiedź

Europa musi więc nadal zachować ostrożność i nauczyć się balansowania relacji z Waszyngtonem. Retoryka Donalda Trumpa oraz sposób, w jaki traktuje poszczególnych sojuszników, mogą wpłynąć na postrzeganie wiarygodności całego sojuszu. W przypadku NATO znaczenie ma nie tylko rzeczywista zdolność militarna państw członkowskich, ale także przekonanie o trwałości wzajemnych zobowiązań i prewencyjna zdolność odstraszania. Istotne będzie unikanie nadmiernego reagowania na każdą wypowiedź amerykańskiej administracji, które często są częścią taktyki „flooding the zone", lecz niekoniecznie stanowią odzwierciedlenie faktycznych priorytetów Białego Domu. W tym kontekście kluczowa jest umiejętność odróżniania realnych zagrożeń od komunikatów mających na celu wywołanie paniki i dostosowywania do tego odpowiedniej reakcji.

Europejczycy potrzebują szerszego i bardziej elastycznego zestawu działań, aby przeciwstawić się protekcjonistycznej polityce Waszyngtonu. W tym celu powinni przede wszystkim wykorzystać zasoby, które już posiadają. Kluczowe powinno być dla nich zachowanie jedności oraz wypracowanie trwałych i klarownych mechanizmów działania w odpowiedzi na potencjalne zwiększenie presji gospodarczej przez transatlantyckiego sojusznika. Przywołane analizy wskazują, że państwa Starego Kontynentu powinny wykorzystać presję ze strony Waszyngtonu jako mobilizację do przeprowadzenia reform zwiększających ich niezależność oraz wzajemną współpracę. Jednocześnie konieczne będzie utrzymanie balansu pomiędzy strategiczną współpracą z USA w obszarach, w których pozostaje to możliwe, a równoważeniem skutków stosowanych przez Amerykę elementów nacisku.

Podsumowanie

Wybory środka kadencji 2026 w USA mają znacznie wykraczające daleko poza obsadzenie miejsc w Kongresie. Potencjalna zmiana większości w przynajmniej jednej z izb może ograniczyć zdolność administracji prezydenckiej do realizowania jej dotychczasowej polityki zagranicznej czy w zakresie wydatków federalnych.

Z punktu widzenia Europy szczególnie istotne są kwestie NATO, amerykańskiego zaangażowania w bezpieczeństwo europejskie, wsparcia dla Ukrainy oraz przyszłego podziału odpowiedzialności za te kwestie między Stanami Zjednoczonymi a europejskimi sojusznikami.

Nie można jednak traktować wyborów połówkowych jako pojedynczego wydarzenia, które samo w sobie przesądzi o przyszłości relacji transatlantyckich. Ich znaczenie polega przede wszystkim na możliwości zmiany politycznych ograniczeń, w ramach których działa administracja prezydenta Trumpa. Przyszłość stosunków USA–Europa będzie zależeć również od polityki Białego Domu, sytuacji międzynarodowej czy zdolności państw europejskich do zwiększania własnych możliwości obronnych.

W tym sensie wybory z 2026 roku należy postrzegać jako jeden z elementów szerszej transformacji relacji transatlantyckich, a nie jako jej jedyny punkt zwrotny.

Bibliografia

1. Arabia C. L., Bowen A. S., Welt C., U.S. Security Assistance to Ukraine, Congressional Research Service, Washington 2026, [online], https://www.congress.gov/crs-product/IF12040 (https://www.congress.gov/crs-product/IF12040), [dostęp: 06.10.2026].
2. Chaar S., Pallotti F., US Midterms and a Narrower Policy Mandate, Lombard Odier, Geneva 2026, [online], https://www.lombardodier.com/insights/2026/september/us-midterms-and-a-narrower.html (https://www.lombardodier.com/insights/2026/september/us-midterms-and-a-narrower.html), [dostęp: 06.10.2026].
3. Chebotarov M., U.S. Foreign Policy in Context of Midterm Elections: Implications for Ukraine, Konrad-Adenauer-Stiftung, Berlin 2026, [online], https://www.kas.de/en/web/ukraine/blickpunkt-ukraine/detail/-/content/u-s-foreign-policy-in-context-of-midterm-elections-implications-for-ukraine (https://www.kas.de/en/web/ukraine/blickpunkt-ukraine/detail/-/content/u-s-foreign-policy-in-context-of-midterm-elections-implications-for-ukraine), [dostęp: 06.10.2026].
4. de Hoop Scheffer A., Wright G., Quencez M., Drumm E., Rebalancing Transatlantic Relations – A Roadmap for 2030, German Marshall Fund of the United States, Washington–Brussels 2025, [online], https://www.gmfus.org/news/rebalancing-transatlantic-relations-roadmap-2030 (https://www.gmfus.org/news/rebalancing-transatlantic relations-roadmap-2030), [dostęp: 06.10.2026].
5. Demarais A. (red.), Wielka, piękna europejska strategia wobec Trumponomiki, European Council on Foreign Relations, Warszawa–Londyn 2025, [online], https://ecfr.eu/warsaw/publication/wielka-piekna-europejska-strategia-wobec-trumponomiki/ (https://ecfr.eu/warsaw/publication/wielka-piekna-europejska-strategia-wobec-trumponomiki/), [dostęp: 06.10.2026].
6. Demarais A., Gehrke T., Torreblanca J. I., Mitigate, Deter, Escalate: Europe’s Options Against US Economic Coercion, European Council on Foreign Relations, London 2026, [online], [https://ecfr.eu/publication/mitigate-deter-escalate-europes-options-against-us-economic-coercion/ (https://ecfr.eu/publication/mitigate-deter-escalate-europes-options-against-us-economic-coercion/)], [dostęp: 06.10.2026].
7. Doherty C., The US Midterm Elections Enter the Homestretch, German Marshall Fund of the United States, Washington 2026, [online], [https://www.gmfus.org/news/us-midterm-elections-enter-homestretch (https://www.gmfus.org/news/us-midterm-elections-enter-homestretch)], [dostęp: 06.10.2026].
8. Defence Investment and NATO’s 5% Commitment, NATO, Brussels 2026, [online], https://www.nato.int/en/what-we-do/introduction-to-nato/defence-expenditures-and-natos-5-commitment (https://www.nato.int/en/what-we-do/introduction-to-nato/defence-expenditures-and-natos-5-commitment), [dostęp: 06.10.2026].
9. Economic Issues Are Top of Mind for Voters in the Midterms This Year, Pew Research Center, Washington 2026, [online], https://www.pewresearch.org/chart/economic-issues-are-top-of-mind-for-voters-in-the-midterms-this-year/ (https://www.pewresearch.org/chart/economic-issues-are-top-of-mind-for-voters-in-the-midterms-this-year/), [dostęp: 06.10.2026].
10. Fagan M., Gubbala S., Republicans Have Become Less Likely to Say NATO Membership Benefits the U.S., Pew Research Center, Washington 2026, [online], https://www.pewresearch.org/short-reads/2026/04/06/republicans-have-become-less-likely-to-say-nato-membership-benefits-the-us/ (https://www.pewresearch.org/short-reads/2026/04/06/republicans-have-become-less-likely-to-say-nato-membership-benefits-the-us/), [dostęp: 06.10.2026].
11. Hartig H., Daniller A., Keeter S., Van Green T., Voter Turnout in U.S. Elections, 2018–2022, Pew Research Center, Washington 2023, [online], https://www.pewresearch.org/politics/2023/07/12/voter-turnout-2018-2022/ (https://www.pewresearch.org/politics/2023/07/12/voter-turnout-2018-2022/), [dostęp: 06.10.2026].
12. Lange J., Trump Approval Falls to Record Low of 32% as High Costs Bite, Reuters/Ipsos Poll Finds, „Reuters”, 21.09.2026, [online], https://www.reuters.com/world/us/trump-approval-falls-career-low-32-high-costs-bite-reutersipsos-poll-finds-2026-09-21/ (https://www.reuters.com/world/us/trump-approval-falls-career-low-32-high-costs-bite-reutersipsos-poll-finds-2026-09-21/), [dostęp: 06.10.2026].
13. Langton J., Trade War May Well Survive the U.S. Midterms, „Investment Executive”, 22.09.2026, [online], https://www.investmentexecutive.com/news/economy/trade-war-may-well-survive-the-u-s-midterms/ (https://www.investmentexecutive.com/news/economy/trade-war-may-well-survive-the-u-s-midterms/), [dostęp: 06.10.2026].
14. Lawrence R. Z., Telenyk S., Anchoring Ukraine’s Postwar Recovery with a US-Ukraine Free Trade Agreement, Peterson Institute for International Economics, Policy Brief 26-6, Washington 2026, [online], https://www.piie.com/publications/policy-briefs/2026/anchoring-ukraines-postwar-recovery-us-ukraine-free-trade-agreement (https://www.piie.com/publications/policy-briefs/2026/anchoring-ukraines-postwar-recovery-us-ukraine-free-trade-agreement), [dostęp: 06.10.2026].
15. President’s Budget: Fiscal Year 2026. Department of Defense, The White House, Washington 2025, [online], https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/04/BUDGET-2026-DOD.pdf (https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/04/BUDGET-2026-DOD.pdf), [dostęp: 06.10.2026].
16. Spatafora G., More Arrows to Europe’s Quiver: How to Manage Transatlantic Relations Beyond the Midterms, European Union Institute for Security Studies, Paris 2026, [online], https://www.iss.europa.eu/publications/briefs/more-arrows-europes-quiver-how-manage-transatlantic-relations-beyond-midterms (https://www.iss.europa.eu/publications/briefs/more-arrows-europes-quiver-how-manage-transatlantic-relations-beyond-midterms), [dostęp: 06.10.2026].
17. The Hague Summit Declaration, NATO Summit, The Hague 2025, [online], https://www.nato.int/en/about-us/official-texts-and-resources/official-texts/2025/06/25/the-hague-summit-declaration (https://www.nato.int/en/about-us/official-texts-and-resources/official-texts/2025/06/25/the-hague-summit-declaration), [dostęp: 06.10.2026].
18. The War Powers Resolution: Concepts and Practice, Congressional Research Service, U.S. Congress, R42699, Washington 2026, [online], https://www.congress.gov/crs-product/R42699 (https://www.congress.gov/crs-product/R42699), [dostęp: 06.10.2026].
19. Ukraine Support Act, H.R. 2913, 119th Congress, 2nd Session, House of Representatives, U.S. Congress, Washington 2026, [online], https://www.congress.gov/bill/119th-congress/house-bill/2913 (https://www.congress.gov/bill/119th-congress/house-bill/2913), [dostęp: 06.10.2026].
20. Tyson A., Tully R., Cost of Living Remains Top of Mind for Voters Heading into 2026 Midterms, Reuters/Ipsos, 31.08.2026, [online], https://www.ipsos.com/en-us/cost-living-remains-top-mind-voters-heading-2026-midterms (https://www.ipsos.com/en-us/cost-living-remains-top-mind-voters-heading-2026-midterms), [dostęp: 06.10.2026].